• Geplaatst op 11 november 2026
• door Johanna Boers |
• Expertspelletjes

Ayar: Children of the Sun review

Vier paren broers en zussen vertrekken bij het Titicacameer, maar slechts één paar haalt Cusco. Onderweg valt aan het einde van elke ronde een Ayar af, en jij bepaalt mee wie dat is. Dat spanningsveld vormt het hart van Ayar: Children of the Sun, een Inca-eurogame van Fabio Lopiano en Mandela Fernández-Grandon, uitgegeven door Osprey Games.

Waar draait Ayar om?

Ayar combineert vier kleine puzzels in één spel. Bij landbouw verplaats je maïsblokjes van je bord, bij weven vul je kolommen met tegeltjes, bij aardewerk verzamel je potten in dezelfde kleur en bij varen trek je met je boot over een eigen kaart.

Zo ziet een beurt eruit. Je legt een gekleurde stappenmarker op een rij of kolom van je bord, en de Ayar in diezelfde kleur loopt zoveel vakjes vooruit als je bord aangeeft. Daarna zet je een huisje (tambo) uit die rij of kolom op een actievakje achter die Ayar, en de lege plekken die je daarmee achterlaat bepalen hoe sterk je actie is.

Haal je bijvoorbeeld het vierde huisje uit een rij weg, dan voer je een actie uit met kracht vier. Omdat alle spelers dezelfde vier Ayar gebruiken, loop je elkaar daarbij steeds in de weg. Aan het einde van elke ronde valt bovendien de achterste Ayar af, waarna dat spoor verdwijnt en je met één actie minder moet doen.

Hoe werkt het scoren met zon en maan?

Een ronde vol maanpunten voelt geweldig, tot je merkt dat je zonnescore achterblijft. Aan het einde telt alleen de laagste van de twee, dus je moet beide sporen in balans houden. Maanpunten komen in flinke porties binnen, bijvoorbeeld wanneer een Ayar afvalt en tempeltegels punten uitdelen.

Zonnepunten werken anders. Bereikt een Ayar een zonnetegel (Raymi) op zijn pad, dan wordt de zonnescoring voor iedereen geactiveerd, en je zonnedial loopt alleen maar op. Een lage zonnescore halverwege hoeft daarom niet te betekenen dat je achterloopt, want elke activering levert meer op dan de vorige.

Je ziet vanaf het begin welke Ayar welke zonnetegel activeert, maar samen met de anderen bepaal je ook welke Ayar na elke ronde verdwijnt. Valt de Ayar waar jij op rekende te vroeg af, dan mis je de zonnepunten waar je naartoe werkte. De interactie is daardoor stevig, maar niet gemeen.

Voor wie is Ayar geschikt?

Ayar is het lichtste van de Fabio Lopiano-titels bij Osprey, naast Merv en Sankoré. Een potje duurt 60 tot 90 minuten, een stuk korter dan bij een zwaargewicht als Ark Nova, en de regels zijn goed te leren. Met drie spelers is het spel op zijn best, en met twee spelers is het minder interessant.

De scoring voelt de eerste keer ondoorzichtig, en het thema zit eerder op de mechanismen geplakt dan erin verweven, zoals bij veel eurogames. Daarnaast is de prijs hoog, zeker vergeleken met spellen die meer materiaal in de doos hebben.

Het uiterlijk is wel sterk. Ian O’Toole tekende het artwork, en de houten huisjes, maïsblokjes en lama’s staan fraai op het bord. Een minpunt is dat de spelersborden niet dubbellaags zijn, dus een stoot tegen de tafel kan je houten onderdelen laten verschuiven.

In Nederlandse webshops vind je de Engelstalige editie van Osprey Games, een Nederlandstalige uitgave hebben wij niet gevonden. Alleen spelen kan ook, want het spel is gemaakt voor 1 tot 4 spelers.

Conclusie

Ayar is een compact puzzelspel waarin je twee scoresporen in balans houdt terwijl vier gedeelde figuren je plannen steeds verschuiven. Het is lichter en sneller dan de eerdere Lopiano-spellen bij Osprey, en het werkt het best met drie spelers. Voor €70 tot €90 krijg je geen thematische belevenis maar een slimme puzzel voor wie graag een paar acties uitbouwt, dus kijk goed of dat bij je tafel past.